Meriton dönemindeki Valencia: 12 yılda istikrar kaybı
Meriton dönemindeki Valencia, 12 yılda değişen başkanlar, sportif direktörler ve teknik adamlarla istikrarsızlığın yanı sıra kiralık oyunculara yöneldi.
Meriton dönemindeki Valencia, 107 yıllık kulübün son yıllarda yaşadığı yönetim krizlerinin ve sportif istikrarsızlığın bir özeti haline geldi. Avrupa kupalarında ve Şampiyonlar Ligi’nde mücadele eden takım, zaman içinde küme düşme tehlikesi yaşayan bir yapıya dönüştü. Bu keskin değişim, kulübün yönetim anlayışındaki süreklilik sorununu gözler önüne serdi.
Valencia’da son 12 yılda başkanlık koltuğunda Amadeo Salvo, Layhoon Chan, Anil Murthy, Khojama Kalimuddin, yeniden Layhoon Chan ve Kiat Lim yer aldı. Salvo, Meriton yönetiminin ilk başkanı olarak görev yaptıktan yaklaşık yedi ay sonra sportif yönetim konusundaki anlaşmazlıklar nedeniyle istifa etti. Chan ilk döneminde kulübün başındaki isim olurken, Murthy 2022’de görevden ayrıldı. Kalimuddin kısa süreliğine geçici başkanlık yaptıktan sonra Chan ikinci kez göreve döndü. Peter Lim’in oğlu Kiat Lim ise 5 Mart 2025’te başkanlığı devraldı.
Sportif yapılanmada da benzer bir değişim yaşandı. Francisco Rufete, Jesús García Pitarch, Mateu Alemany, José Ramón Alexanco, César Sánchez ve Miguel Ángel Corona farklı dönemlerde görev yaptı. Alemany döneminde Valencia, 2019’da Kral Kupası’nı kazandı ve Şampiyonlar Ligi’ne katıldı; ancak yönetimle yaşanan güç mücadelesinin ardından görevinden ayrıldı. Corona’nın 2020-2025 arasındaki döneminin ardından Ron Gourlay, Mayıs 2025’ten itibaren futbol operasyonlarının başına geçti.
Teknik direktör değişiklikleri istikrarı engelledi
Teknik direktörlük makamındaki tablo da kulübün istikrarsızlığını ortaya koydu. Nuno Espírito Santo, Peter Lim döneminin ilk teknik direktörü olarak takımı Şampiyonlar Ligi’ne taşıdı. Ardından Gary Neville, Pako Ayestarán, Cesare Prandelli, Marcelino García Toral, Albert Celades, Javi Gracia, José Bordalás, Gennaro Gattuso, Rubén Baraja ve Carlos Corberán gibi isimler takımın başına geçti. Salvador González Voro ise farklı dönemlerde geçici olarak görevi üstlendi.
Bu süreçte en başarılı dönem Marcelino García Toral yönetiminde yaşandı. Valencia, Marcelino ile iki sezon üst üste Şampiyonlar Ligi’ne katılırken 2019’da Kral Kupası’nı kazandı. Buna karşın teknik direktör, kulüp yönetimiyle yaşadığı kamuoyuna yansıyan görüş ayrılıklarının ardından aynı yıl görevden alındı.
José Bordalás, 2022’de Valencia’yı Kral Kupası finaline taşıdı. Gattuso’nun dönemi ise takımın ligdeki kötü gidişatı nedeniyle 2023’ün başında karşılıklı anlaşmayla sona erdi. Şubat 2023’te göreve gelen kulüp efsanesi Rubén Baraja, takımı küme düşme hattından uzaklaştırdı ve altyapı oyuncularına önemli ölçüde şans verdi. Carlos Corberán ise Aralık 2024’te takımın başına geçti ve zorlu sportif şartlar altında görevini sürdürdü.
Transfer politikasında kiralık oyuncu ağırlığı
Meriton dönemindeki Valencia, ilk yıllarında yüksek bedelli transferlerle dikkat çekti. Gonçalo Guedes için ikinci yatırım döneminde 40 milyon avro ödenirken, Álvaro Negredo ve Rodrigo için yaklaşık 30’ar milyon, Enzo Pérez için ise 25 milyon avro harcandı. Ancak özellikle son altı yılda transfer harcamaları büyük ölçüde kısıldı.
Kulüp, finansal yükümlülükleri azaltmak amacıyla zaman içinde kiralık oyuncu modeline daha fazla yöneldi. Bu tercih, takımın sezon performansını kadroya katılan geçici oyuncuların uyumuna ve verimine bağımlı hale getirdi. Valencia’nın yıllar içinde toplam 58 kiralık futbolcuyu kadrosuna kattığı belirtilirken, bu tablo kulübün uzun vadeli ve istikrarlı bir kadro planlaması oluşturmakta zorlandığını gösterdi.
Başkan, sportif direktör ve teknik direktör değişiklikleriyle birlikte transfer politikasındaki daralma, Valencia’nın yönetim yapısındaki süreklilik eksikliğini derinleştirdi. Kulübün içinde bulunduğu tablo, sportif sonuçların yanı sıra taraftarlarla yönetim arasındaki gerilimi de artırarak Mestalla’daki atmosferi kritik bir noktaya taşıdı.
